🙆Cztery kąty? Odkryj piąty! 🙋- czyli jak zanalizować siebie na podstawie wyboru własnego mieszkania

Zdecydowałam, że czas na nowy początek, w zupełnie nowym miejscu. To dla mnie bardzo ważny etap życia. Wejście w kolejny cykl. Narodzin. Mowa w nim więc także o umieraniu.

Nowe miejsce już na mnie czeka. Czas na pożegnanie ze starym.

Sprzedaję moje mieszkanie. To całkiem spore wyzwanie kiedy zaczynasz rozumieć, że to nie tylko cztery ściany, ale przestrzeń, w której odbyłaś znaczną część swojej drogi do siebie. I nie jest to kwestia czasu bo droga ta trwała 5 lat. Ważne jest to, że były to najbardziej przełomowe 5 lat mojej prywatnej wewnętrznej podróży.

Kiedy wprowadzałam się w to miejsce byłam wrakiem człowieka. Oczywiście absolutnie na pełnym wyparciu, więc tego kompletnie nie czułam. Poziom świadomości mocno na minusie. A przecież niby już po rozwodzie i wyjściu z OIOMu. Ja jednak usilnie próbowałam wrócić do starego stylu życia. Tak, jakby za mało mnie poturbowało. I aż prosiłam się o kolejny raz. Może dlatego wkrótce nastąpił. Łącznie miałam przez ten okres kilka epizodów chorobowych, które były moim kosztem przebudzenia.

Dziś nie cofnęłabym się ani o tydzień wstecz. Lekcje, które przerabiałam w tym miejscu są ściśle związane z wewnętrzną drogą do siebie. Pamiętam jak po przeczytaniu "Jedz, módl się i kochaj" Elizabeth Gilbert i mi zamarzyłam się podróż jak głównej bohaterki. Nie miałam odwagi jednak jak ona rzucić wszystkiego i wyjechać na miesiąc do Włoch i Indii. Byłam w tych miejscach, jednak nigdy sama. Nie mogłam więc się skupić na sobie, a w towarzystwie nigdy nie miałam odwagi zaglądać we własne ciemne zakamarki.

Dopiero własna przestrzeń zapewniła mi bezpieczeństwo i dała takie możliwości jakich inaczej nie umiałabym sobie zapewnić. Przebyłam, więc w tym czasie bardzo daleką drogę nie ruszając się praktycznie z miejsca.

Z perspektywy czasu wiem, że to uziemienie było mi potrzebne. Potrzebne, by przestać uciekać od siebie. Wiele lat żyłam w przekonaniu, że jak wyjadę daleko to wszystko będzie inaczej. Dziś wiem, że nic, by to nie zmieniło. Właściwie nawet może jeszcze bardziej mnie od siebie oddaliło. Dlaczego? Jeśli nie czujesz się w nowym miejscu bezpieczna, włączasz autopilota i wszystkie Twoje stare mechanizmy, strategie uruchamiają się automatycznie.

A teraz kiedy żegnam się z tym miejsce już rozumiem jak bardzo reprezentuje one mnie samą.

Twoje mieszkanie reprezentuje Ciebie i Twoje ciało.

Podczas tej autorefleksji przyszło mi do głowy wiele pytań, które zostawię tutaj Tobie, abyś mogła poszukać własnych odpowiedzi prowadzących do głębszego zrozumienia siebie samej.
 

1. Jak czujesz się we własnym mieszkaniu? Czy czujesz, że jest Twoje? A może czasem czujesz się w nim jak intruz? Czy masz w mieszkaniu swoją własną przestrzeń?

Całe życie dzieliłam pokój z kimś. Najpierw z bratem, później z mężem. Nie wiedziałam co to własna przestrzeń. Kiedy zamieszkaliśmy z partnerem zupełnie naturalne wydawało mi się, że on ma swój pokój, salon i sypialnia jest wspólna, a do mnie samej nic nie należy. Znam osoby, które w całym mieszkaniu czują, że posiadają tylko fotel i myślę sobie, że zawsze to coś, jeśli wszyscy domownicy respektują, że to Ty na nim zawsze siedzisz.

Gorzej jeśli w chwili wewnętrznego kryzysu czujesz, że we własnym mieszkaniu nie masz tylko swojej przestrzeni. Pytanie brzmi: Czy nie uważasz, że zasługujesz na swój prywatny metraż? Choćby to był metr na metr, wyznaczony we wspólnym mieszkaniu. Będzie to symbol Twojego miejsca na ziemi. Twoje własnej przestrzeni ... w samej sobie.

Jakże to jest mocno o stawianiu granic. No bo jaka część w Tobie jest tylko Twoja i nieprzekraczalna? I taka, w której czujesz się bezpieczna? W której to zawsze Ty ustalasz zasady i nie musisz iść z nikim na kompromis?

Warto się nad tym zastanowić i wyznaczyć sobie takie miejsce. Będzie to piękny krok we własnym kierunku.

2. Jakie emocje najczęściej odczuwasz w domu?

Pamiętam czasy kiedy w domu nie czułam się bezpieczna, a jedyną przestrzenią, w której mogłam nabrać głębokiego oddechu i się czuć swobodnie było auto. Był to stan zewnętrzny, który obrazował to, co płynęło wprost z mojego środka. A nie czułam się wewnętrznie bezpieczna. Permanentny stres, którego wtedy doświadczyłam przypłaciłam szeregiem chorób autoimmunologicznych.

A jak Ty czujesz się we własnym domu? Czy czujesz się swobodnie w wyrażaniu własnych emocji?

Jeśli nie, to z jakiegoś powodu na to pozwalasz. Prawdopodobną przyczyną jest strach przed wyrażaniem własnych emocji. Może tak być jeśli w dzieciństwie nie zaznałaś poczucia bezpieczeństwa emocjonalnego. Nie pozwalano Ci swobodnie siebie wyrażać i mówić o swoich odczuciach. Brak akceptacji dziecięcych emocji, nauki identyfikowania i zarządzania nimi prowadzi to przyjęcia różnych strategii, które nieświadomie odtwarzamy do dziś. W konsekwencji wchodzimy w relacje i dzielimy przestrzeń z ludźmi przy których nie możemy się swobodnie czuć ani wyrażać naszych emocji odczuć.

3. Czy wnętrze jest odzwierciedleniem Ciebie?

Po latach przeprowadzek, a było ich nie mało bo aż 6 i dzielenia przestrzeni z innymi, miałam swój czas. Czas, w którym słowo kompromis przestał dla mnie istnieć. Dopiero wtedy zrozumiałam, że wcześniej nigdy nie mogłam wyrazić siebie poprzez wnętrze. Z drugiej strony kim byłam wtedy żeby siebie wyrażać? Osobą dostosowującą się i przekraczającą własne granice. Zatem moje wcześniejsze wnętrza po prostu to odzwierciedlały.

Na nowym mogłam już zając się tylko sobą i skupić na analizie własnych procesów wewnętrznych. I co mi z tego wyszło? Pięknie prezentujące się 3 okresy:

Buntu i poszukiwań. - to był czas kiedy tylko kupowałam nowe rzeczy. Rekompensowałam sobie potrzebę posiadania czegoś, czego wcześniej ktoś mi zabraniał.

Stagnacji i analizy - czas zagracenia i totalnej blokady na remanent.

Odgruzowanie - Analiza co mi z tych rzeczy przynosi radość a co jest tylko wyrzutem sumienia, obciążeniem i blokującym przestrzeń bezużytecznym gratem. I to był czas na pożegnanie tego, co mi już nie służy.

Jak na dzisiaj widzę, że największą frajdę sprawia mi ostatni proces. WYRZUCANIE. Kocham, etap wyrzucania bardziej niż kupowania! Mam wrażenie, że pozbywam się zalegających moje własne ciało rzeczy, które tylko niepotrzebnie zagracają moje wnętrze.

4.Marzysz o zmianie mieszkania, czy o remoncie, ale spotykasz się z oporem współtowarzyszy?

Czujesz, że czas na zmiany? Jest Ci ciasno w dotychczasowych wnętrzach? Potrzebujesz odświeżenia, czegoś nowego?

Zastanów się jak to się ma do Tego, co Ci w duszy gra. Masz prawo czuć, że wyrosłaś już z tego, co było. Żyjesz jednak z kimś komu może być ciągle wygodnie w tym, co stare i znane. I to dosłownie jest o Waszym życiu. Dochodzi do konfrontacji Twojej potrzeby rozwoju i jego lęku przed zmianą. Co z tym zrobicie? dużo zależy od Ciebie. Możesz postawić na swoim i zmusić. Wejdziesz w męską energię i zobaczysz co się wydarzy. Możesz też odpuścić i się podporządkować, wiedząc, że odpuszcza też swoje życie.

5. Czy zapraszasz do domu ludzi, których nie lubisz?

Jaki jest cel wpuszczania do swojego wnętrza ludzi, których nie darzysz sympatią, nie lubisz, a może nawet nie szanujesz? Jaki widzisz cel w takim zaproszeniu i dlaczego uważasz, że jest jakiś wyższy ponad ten, by we własnym domu czuć się spokojnie, szczęśliwie i bezpiecznie?

6. Jeśli miałabyś wybrać nowe mieszkanie to z rynku pierwotnego czy wtórnego?

Wolisz wprowadzać się do świeżego, nowego? A może z jakiś względów wybierasz miejsca, gdzie czuć historię przodków?

Nowe mieszkanie to zupełnie nowy etap w życiu, biała karta, którą przez kolejne lata wypełniasz własnymi notatkami. To mieszkanie jest droższe, ale nie zapłacisz kosztu energetycznego poprzedników, który mogą po sobie pozostawić, a który nieświadomie może na Ciebie wpływać.

Stare mieszkanie jest tańsze, ale nosi w sobie ślady przeszłości. Bez względu na to, czy chcesz, czy nie, jego historia będzie wpływać na Ciebie.


7. Jak często coś w swoim mieszkaniu zmieniasz?

Otwartość na zmiany w mnie zaszczepiła moja mama, uwielbiająca przemeblowywać przestrzenie. Nawet w małym mieszkaniu, w którym dorastałam, pokój z bratem przemeblowywałyśmy co najmniej kilkanaście razy. To była dla mnie nie tylko zmiana układu mebli, ale także proces, który pozwalał mi zobaczyć przestrzeń w nowy sposób.

Muszę przyznać, że ta umiejętność przystosowywania się do zmian bardzo mi się przydała w życiu. Nie trzymam się kurczowo tego, co tylko pozornie daje iluzję stałości. Mimo lęku przed zmianami, potrafię rozluźnić materialne więzy, widząc ogromny koszt emocjonalny związany z toksycznym przywiązaniem do rzeczy. To właśnie ten koszt nieświadomie ponoszą kobiety, które boją się opuścić majątek. Opuścić, nie odpuścić. Opuszczenie czasem jest niezbędne to zapewnienia sobie bezpieczeństwa emocjonalnego potrzebne do walki o to, co Ci się należy.

8. A jak wygląda Twoje otoczenie? Młodzi czy starsi sąsiedzi?

Zawsze nieświadomie wybierałam miejsca wśród dużo starszych ludzi (po 70, 80tce). Czułam się przy nich jak wśród swoich, bezpieczna. Dziś, z perspektywy czasu, dostrzegam moją tendencję do śmierci jako procesu transformacji.

Każdy wybór, którego dokonujemy pokazuje nam wiele własnych ukrytych aspektów. Aby siebie lepiej poznać wystarczy przeanalizować zwykłe codzienne procesy, których doświadczasz. Zamień swoją codzienność w piękną podróż. 

💗🙏⛺Droga do Siebie nie jest zawsze łatwa, ale jest najważniejszą podróżą, jaką możemy podjąć w życiu. To podróż, która prowadzi do prawdziwego spełnienia, autentyczności i głębokiego szczęścia. Zapraszam Cię więc do tego magicznego świata odkrywania siebie, do miejsca, gdzie Twoje prawdziwe JA czeka na odkrycie.

Jeśli jesteś gotowa na tę niezwykłą podróż, kliknij tutaj, aby zdobyć swój egzemplarz interaktywnego e-booka "Dziennik z Podróży w Głąb Siebie". Czekają na Ciebie niezapomniane doświadczenia i niezliczone możliwości odkrywania siebie. 🌟✨

Twoja Asystentka w drodze do siebie

Agnieszka Wolarek

____

Czytaj także:

Bałaganiara? - 6 powodów, dla których nią nie jesteś

Chorujesz na chorobę autoimmunologiczną ? 6 pytań, na które warto poszukać odpowiedzi w dzieciństwie aby zrozumieć dlaczego?